James Finn Quartet - Great Spirit

James Finn
Great Spirit

Label: NotTwo Records (2005)
Catalogue No: MW 763-02
Format: CD

Tracks:

1. Great Spirit 13:38
2. Give Us Strength 12:21
3. Give Us Wisdom 5:17
4. To Deliver Your Song 5:42
5. Of Hope and Forgiveness 12:05
6. Of Love and Peace 7:34

Recorded:

at Leon Lee Dorsey Studio, NYC October 8, 2004

Line up:

James Finn - tenor saxophone
Deanna Witkowski - piano
Leon Lee Dorsey - double bass
Klaus Kugel - drums

What the critics say:

"What distinguishes Finn is the musicality of his approach. He is authentically passionate and creative...this is
affecting stuff. " - Chris Kelsey, Jazz Times, July 2005 issue
 
"Tenor saxophonist, James Finn is a man on a musical mission. He is someone to look out for in your desire to
hear new music." - Andrew Cyrille
 
"The spirit of John Coltrane lives in James Finn's playing and possesses the fire and passion that makes jazz so
dynamic." - Roy Campbell
 
"...one of the most exciting working units in contemporary jazz ....treat yourself to a seat in this particular Plaza de
Toros at the earliest opportunity." - Dan Warburton, Paris Transatlantic
 
"Finn reveals a talent and passion for improvised music played at an extraordinarily high level."
- Mark Corroto, All About Jazz, June 2005
 
"An inspired and transcendent sound. You get the feeling the man's soul is coming out of his horn here."
- Dan McClenaghan, All About Jazz, May 2005
 
"...Finn has a gift for a romanticism that embraces Dyonisian as well as Apollonian energies."
- Kevin Le Gendre, Jazzwise Magazine, August 2005

Reviews:

What should instantly grab the attention of James Finn fans is that this is his first quartet recording. His previous efforts (on Cadence, CIMP and Clean Feed, plus five on his own Gingko Leaf label) were all trios, matching his tenor and flute with drums and bass or two drummers. Finn kicks up enough dust that it takes a few listens to Great Spirit for it to settle—and to take in Deanna Witkowski's role, since the saxophonist's playing has so much charisma and propulsion from the first notes that it's difficult to think of piano as anything other than a side instrument. But cut for cut, Witkowski manages to stay right with him.
Recorded performing a series of unrehearsed improvisations (with titles that read as a prayer), the quartet is energized and continuously creative throughout Great Spirit. Finn opens the title piece with a flourish and carries on for a relentless, striving five minutes before resting. "To Deliver Your Song opens with a cadenza, and Finn does more with it than anyone this side of Sonny Rollins. "Of Hope and Forgiveness is taken at a slower pace with longer lines, Finn concentrating on the midrange of his horn, whereas on "Give Us Strength, following Witkowski's introduction, Finn joins in with the tinkling percussion and ringing cymbals. He flirts with a groove but doesn't pursue it, electing instead to extrapolate farther, delivering his most expressive and wide-ranging blowing on the disc. Much has been made of Coltrane's influence on Finn's playing. And nothing demonstrates this as clearly as the tone poem "Give Us Wisdom, carried along by drummer Klaus Kugel's mallets, Witkowski's gentle piano chords and Finn's whispering, squeaking reed. But Finn uses it as a starting point, not an end in itself. Here's hoping he continues to vary his instrumental attack.
(Jeff Stockton, AllAboutJazz)

*****

After a slight hiatus signaled by the birth of his daughter, saxophonist James Finn is back with a new album, this time calling the Polish Not Two label home. Once again, his religious faith guides the journey on The Great Spirit, a session taped on the fly without the crutches of rehearsals or charts and the first of Finn’s improvisatory albums to feature piano. His ensemble certainly has its share of diversity. Pianist Deanna Witkowski comes from a Cuban music background while ace bassist Leon Lee Dorsey held posts in the bands of Lionel Hampton and Art Blakey. And there’s drummer Klaus Kugel, who’s appeared regularly on the saxophonist’s own Ginko Leaf ventures. The titles of the six songs here string together to form the phrases of a devotional prayer, though the match between titles and actual track sequence appears somewhat jumbled (at least on my pressing). As in the past, Finn relies primarily on malleable motivic material as his improvisatory fodder, shaping lines that snake and slither with tension, only to erupt in outbursts of horn-scouring multiphonics. But even the numerous segments of cathartic release never fully abandon their sense of order and intent.  Finn’s formidable skills on his tenor allow for the instant translation of thought to sound. Witkowski’s solos are almost a balm by comparison, Tyneresque in their application of rich cascading chords. Dorsey’s bop credentials pose hardly a problem in these freer seas and his plumply amplified bass serves as a buttressing plumb bob for the band’s bottom end. The opening title piece supplies solo encapsulations of each player’s vernacular, useful reference points for the more colorful music to follow. “Give Us Strength” at once opens up the playing field and solidifies it on the symmetry of Witkowski’s opening piano sortie and Kugel’s shuffle boil drums. Finn bats around another melodic kernel, the pressure building almost imperceptibly toward another purgative absolution in the final minutes of cleansing cymbal spray and stabbing piano clusters. “To Deliver Us” originates from a space of greater calm with Finn’s tenor inflecting a broad burnished rasp while Kugel’s bowed cymbals and Dorsey’s porous bass throb hint at more sinister forces at the edges. “Of Hope and Forgiveness” is almost an emotional flip, as Finn voices bright skyward-fluttering figures that set the stage for the incantatory action to follow, including a corker of a solo from Dorsey. And as if designed to quell any stray and stubborn unbelievers, his somber statement on “Of Love and Peace” is even more striking, moving from lush liquid melody, tractably tender in its execution, to soul-burrowing legato drones shadowed by Dorsey’s whispery arco harmonics.  Much has been written and expounded regarding Finn’s obvious ties to John Coltrane. Critic Dan Warburton connects the familiar dots once again in his sagaciously boiled down liner notes. But Finn’s kinship with the Heavy Weight Champion is more conceptual than concrete. His passionate exhortations often scale similar ecstatic summits, pitch narrowing to pin point-precise altissimo peals. But, as this album and the rest of his consistently rewarding and ever-expanding back catalog prove, he is most certainly his own man on the horn.
(Derek Taylor, Dusted)

******

Miałem kiedyś przyjemność popełnić recenzję o innej płycie Finna "Plaza De Toros" i już wtedy wyrażałem nadzieję, że warto przyjrzeć się temu muzykowi i jego twórczości. Ta płyta utwierdziła mnie w przekonaniu, iż Jamesa Finna nie można lekceważyć, a wytwórni Not Two należą się wielkie brawa za wydawanie płyt ciekawych i inspirujących nie tylko z kręgu polskiego jazzu.
James Finn, podobnie jak na płycie "Plaza De Toros", kontynuuje swoją podróż śladami późnego, awangardowego Johna Coltrane’a. Ale bez obawy, czyni to bardzo inteligentnie. Nie ma tu mowy o kopiach, podróbkach, tanim naśladownictwie, a jest to raczej wzorowanie się na klimacie, nastroju i duchu muzyki wielkiego Trane’a. Ciekawe, iż już tytuły utworów ("Give Us Strength", "Give Us Wisdom", "Of Love And Peace"), nie wspominając o tytułowym utworze, wyraźnie nawiązują do tego co czynił Coltrane na swoim kamieniu milowym "A Love Supreme" – odwołania się do Stwórcy, wyrażenia czci do Niego. Jak zapewnia James Finn płyta ta powstała z marszu bez żadnych prób, dyskusji, jako ściśle improwizowane pierwsze spotkanie uczestniczących w nim muzyków. Można w to wierzyć lub nie, ale jeżeli tak było ocena tej płyty musiałby być jeszcze wyższa. Ja słuchając tej płyty miałem wrażenie nieco odmienne, chociaż może się mylę. Myślę jednak, że sesja została starannie zaplanowana, a James Finn zadziałał tak jak to robi Henry Threadgill, czyli skomponował muzykę, fakt, że piekielnie trudną, którą później muzycy precyzyjnie odegrali. Nieważne jednak czy była to improwizacja ad hoc w trakcie sesji czy też granie z nut, jak widziałem to na koncercie Threadgilla niegdyś na Warsaw Summer Jazz Days, bo efekt końcowy poraża intensywnością, energią i żarem emocjonalnym. Nie jest to muzyka łatwa, lekka i przyjemna, chociaż zdarzają się fragmenty liryczne i miłe dla ucha jak choćby trzeci utwór na płycie "Give Us Wisdom", na którym taką spokojną, enigmatyczną partią na saksofonie prowadzi James Finn. Tak jak na płycie "Plaza De Toros" dominuje saksofon Finna. Jest on prawie wszechobecny, ale właśnie to "prawie" stanowi różnicę między tą płytą a wspomnianą poprzednio. Na "Great Spirit" mamy bowiem do czynienia nie tylko z sekcją rytmiczną (Leon Lee Dorsey – pierwszy raz słyszę to nazwisko i Klaus Kugel, znany chociażby z występów w zespole Swella w Polsce), ale również z młodą pianistką Deanną Witkowski. James Finn daje pograć towarzyszącym mu muzykom. Stąd na przykład w utworze "To Deliver Your Song" usłyszymy delikatnie brzmiące akordy wydobywane przez fortepian Deanny Witkowski, która następnie pozostawia pole Leonowi Lee Dorseyowi do zagrania nietuzinkowego sola na basie, po którym z kolei swoje umiejętności gry solo na perkusji może zaprezentować Klaus Kugel.  Cała ta płyta sprawia wrażenie jednej wielkiej suity i jak sugerują tytuły utworów jest rodzajem modlitwy Jamesa Finna. Modlitwy przejmującej i pięknej, którą nie mam żadnych wątpliwości zachwycicie się, tak jak ja nią się zachwyciłem. I jeszcze mam małą uwagę dla tych, którzy słuchali płyty "Plaza De Toros", a nie znają "Great Spirit". Jest ona lepsza od byczej płyty, więc jeśli tamta przypadła Wam do gustu, to ten album pochłonie Was tym bardziej.
(Robert Żurawski, Diapazon)