Wanda Wiłkomirska - Maestra

Wanda Wiłkomirska
Maestra

Label: Polskie Radio (2011)
Catalogue No: 1297-1298
Format: 2-CD

CD 1
Johannes Brahms - Sonatas for violin and piano
1. Sonata no. 1 in G Major, Op. 78: Vivace ma non troppo
2. Sonata no. 1 in G Major, Op. 78: Adagio
3. Sonata no. 1 in G Major, Op. 78: Allegro molto moderato
4. Sonata no. 2 in A Major, Op. 100: Allegro amabile
5. Sonata no. 2 in A Major, Op. 100: Andante tranquillo
6. Sonata no. 2 in A Major, Op. 100: Alegretto grazioso
7. Sonata no. 3 in D minor, Op. 108: Allegro
8. Sonata no. 3 in D minor, Op. 108: Adagio
9. Sonata no. 3 in D minor, Op. 108: Un poco presto e con sentimento
10. Sonata no. 3 in D minor, Op. 108: Presto agitato

Wanda Wilkomirska - violin
Tadeusz Chmielewski - piano

Recorded at Polish Radio studio recording, 1974.

CD 2
Grazyna Bacewicz – Concerts for violin and orchestra
1. Concerto no. 5 for violin and orchestra: Allegro
2. Concerto no. 5 for violin and orchestra: Andante sostenuto
3. Concerto no. 5 for violin and orchestra: Finale. Vivace
4. Concerto No. 7 for violin and orchestra: Tempo mutabile
5. Concerto No. 7 for violin and orchestra: Largo
6. Concerto No. 7 for violin and orchestra: Allegro
Andrzej Panufnik - Concerto for violin and orchestra (1971)
7. Rubato
8. Adagio
9. Vivace

Wanda Wilkomirska - violin
Warsaw Philharmonic Orchestra ((tracks 1-6)
Polish Chamber Orchestra (tracks 7-9)
Witold Rowicki - conductor (tracks 1-3)
Andrzej Markowski (tracks 4-6)
Jerzy Maksymiuk (tracks 7-9)


Recorded:

in 1955 (track 1-3), 1979 (tracks 4-9).

From the editor:
Wanda Wilkomirska - wybitna polska skrzypaczka pochodzi z cenionej rodziny muzycznej. Gre na skrzypcach studiowala u Ireny Dubiskiej, Ede Zathureczky'ego i Henryka Szerynga. Jest laureatka miedzynarodowych konkursów w Genewie (1946), Budapeszcie (1948), Lipsku (1950) i Poznaniu - im. Henryka Wieniawskiego (1953). Koncertowala na calym swiecie. Nazwisko Artystki znane jest na wszystkich kontynentach – od Sydney po San Francisco i od Kapsztadu po Reykjavik. W roku 1982, w stanie wojennym, Wanda Wilkomirska wyemigrowala z kraju i osiedlila sie w Republice Federalnej Niemiec. W 1983 roku objela stanowisko profesora w Heidelberg-Mannheim Hochschule für Musik. Odtad nauczanie, jako dzielenie sie z mlodymi adeptami sztuki wiolinistycznej swoimi umiejetnosciami warsztatowymi i muzycznym doswiadczeniem, stalo sie wielka pasja artystyczna skrzypaczki. Po przejsciu na emeryture, ale jeszcze w pelni sil witalnych i koncertowych, Wanda Wilkomirska przyjela w 1999 roku posade pedagoga w Sydney Conservatorium of Music. Z wielkim zaangazowaniem prowadzi równiez kursy mistrzowskie w Polsce, Japonii, Szwajcarii, Wloszech, Finlandii, Austrii, Niemczech i Australii. Album „Maestra” sklada sie z dwóch CD. Na pierwszej plycie znalazly sie: I Sonata G- dur op. 78 , II Sonata A- dur op. 100 , III Sonata d- moll op. 108 Johannesa Brahmsa w wykonaniu Wandy Wilkomirskiej i pianisty Tadeusza Chmielewskiego.Druga plyta ptrezentuje koncerty skrzypcowe Grazyny Bacewicz i Andrzeja Panufnika. O wyborze archiwalnych wykonan do tej plyty tak opowiada sama Wanda Wilkomirska: …“Grazyna Bacewicz byla swietna skrzypaczka i zwykle pierwsza wykonawczynia swoich kompozycji. Na inauguracje II Festiwalu Muzyki Polskiej w Warszawie Witold Rowicki poprosil mnie zebym zagrala Koncert Grazyny Bacewicz.17 stycznia 1955 roku, miesiac przed otwarciem odbudowujacej sie Filharmonii na Jasnej, wykonalismy ten piekny, pelen kontrastów, dynamiczny koncert w sali Teatru Roma. Grazyna Bacewicz sciskajac mnie, powiedziala: „No to nie bede musiala uczyc sie moich utworów...” Drugi koncert odbyl sie dopiero w 1979 roku, dziesiec lat po smierci Grazyny Bacewicz. Z kolei koncert Andrzeja Panufnika odkryl dla mnie Jerzy Maksymiuk. W naszych wspólnych koncertach z Polska Orkiestra Kameralna zawsze sie doskonale rozumielismy . W tym samym 1979 roku wielokrotnie gralam ten utwór z róznymi dyrygentami oraz zespolami, az wreszcie z samym kompozytorem i doskonala Szkocka Orkiestra Kameralna w Niemczech, a takze na pamietnym koncercie 16 wrzesnia 1990 roku w Filharmonii Narodowej w Warszawie. Andrzej Panufnik przyjechal po 35 latach nieobecnosci, ja - po dziewieciu. Wzruszyla nas niezwykle emocjonujaca reakcja publicznosci, owacje i manifestacje. Ale do mojego CD wybralam tamto nagranie z Polska Orkiestra Kameralna i Jurkiem Maksymiukiem, bo w tych naszych wspólnych wykonaniach tak iskrzylo“...